Globalny kalendarz zaćmień GeoLira korzysta z katalogu NASA GSFC i prac Freda Espenaka. Pokazuje najbliższe zdarzenia, ich typ oraz czas największej fazy w skali TD. Lokalna widoczność nie jest tu zgadywana: wymaga osobnego obliczenia dla miejsca obserwacji.
Zaćmienie wymaga szczególnej geometrii, nie tylko nowiu lub pełni
Orbita Księżyca jest nachylona o około 5 stopni względem płaszczyzny orbity Ziemi, dlatego większość nowiów i pełni przechodzi powyżej lub poniżej dokładnej linii potrzebnej do zaćmienia. Zdarzenie zachodzi wtedy, gdy właściwa faza występuje dostatecznie blisko węzła orbity. Katalog NASA rozróżnia zaćmienia Słońca częściowe, obrączkowe, całkowite i hybrydowe oraz zaćmienia Księżyca półcieniowe, częściowe i całkowite.
Widoczność zdarzenia jest lokalna
Fakt, że zaćmienie występuje astronomicznie, nie oznacza, że będzie widoczne z każdej lokalizacji. Dla zaćmień Słońca znaczenie ma ścieżka półcienia, cienia i antyumbry, a dla zaćmień Księżyca także to, czy Księżyc znajduje się nad lokalnym horyzontem. GeoLira rozróżnia globalny moment największej fazy od lokalnego okna obserwacji i nie deklaruje widoczności bez osobnego obliczenia położenia obserwatora.
Precyzyjna efemeryda nie oznacza wpływu biologicznego
NASA publikuje moment największego zaćmienia w skali dynamical time, oznaczanej w katalogach jako TD. Nie jest to lokalny czas zegarowy. Precyzyjna efemeryda i przewidywalność geometrii nie są dowodem na medyczny, psychologiczny lub osobisty skutek. Dane astronomiczne i symboliczne interpretacje pozostają oddzielnymi warstwami produktu.