توضیحی ساده از چرخه فاز ماه، روشنایی و هندسه پشت ماه نو، ربع ها و ماه کامل. محاسبه نجومی از تفسیرهای فرهنگی یا نمادین جدا نگه داشته می شود.
فاز ماه هندسه روشنایی است
فاز ماه از هندسه خورشید-زمین-ماه و کسر نیمکره روشن ماه که از زمین دیده می شود پیروی می کند. چرخه کامل فاز، ماه سینودیک، حدود 29.53 روز است. با ماه نجومی تقریبا 27.32 روزه که دوره مداری نسبت به ستارگان دور اندازه گیری می شود یکسان نیست. چرخه معمولا با هشت مرحله اصلی توصیف می شود: ماه نو، هلال افزاینده، ربع اول، کوژ افزاینده، ماه کامل، کوژ کاهنده، ربع آخر و هلال کاهنده. مرزها قراردادی هستند زیرا روشنایی پیوسته تغییر می کند.
روشنایی، فاصله و زمان محلی کمیت های متفاوت هستند
کسر روشن فاز را توصیف می کند، فاصله جایگاه روی مدار بیضوی را و ارتفاع بالای افق به مکان و زمان ناظر بستگی دارد. حضیض یا اوج فاز را تعریف نمی کند. طلوع ماه، غروب ماه و اوج نیز برای یک فاز ثابت نیستند، بنابراین GeoLira زمینه نجومی محلی را جدا از درصد روشنایی محاسبه می کند. از ماه نو تا ماه کامل کسر روشن افزایش می یابد و از ماه کامل تا ماه نو بعدی کاهش می یابد. ربع اول و آخر به معنای روشن بودن یک چهارم قرص نیست: از زمین تقریبا نصف قرص را می بینیم و ربع به موقعیت در چرخه اشاره دارد. همان فاز در همان زمان در سراسر زمین رخ می دهد، اما بخش روشن نسبت به افق بسته به نیمکره، عرض جغرافیایی و زمان مشاهده جهت متفاوتی دارد.
چرا هر ماه گرفت رخ نمی دهد
مدار ماه حدود 5 درجه نسبت به صفحه مداری زمین به دور خورشید مایل است. بنابراین بیشتر ماه های نو یا کامل از بالا یا پایین هم ترازی دقیق لازم برای گرفت عبور می کنند. گرفت همچنین نیاز دارد ماه نزدیک یک گره مداری باشد. فاز ماه یک محاسبه نجومی است و در GeoLira از تفسیر نمادین جدا باقی می ماند. فاز به تنهایی زمان طلوع و غروب ماه، ارتفاع بالای افق، فاصله از زمین یا دید در شرایط آب و هوای محلی را تعیین نمی کند. این کمیت ها به محاسبات جداگانه مبتنی بر زمان و مکان نیاز دارند.